قسم شما را باور کنیم یا دم خروس را؟ ؟

قسم شما را باور کنیم یا دم خروس را؟ ؟
 ---------     ----------     ---------      --------
جناب آقای دکتر نوبخت روز سه‌شنبه 9 آبان در مصاحبه ایی  در نمایشگاه  مطبوعات رسما اعلام کردند : دولت بدهی میلیاردی دو تیم سرخابی را تقبل نموده و بدهی آنها را تعهد مینماید بپردازد !!!!!!!
جدای از این بحث که بسیاری از فدراسیونها ورزشی حتی اعتباری برای امور روز مره خود ندارند و بعضی از قهرمانان با مدال های فراوان  مشغول دستفروشی هستند . سئوال اینجاست ؟
شما با چه مجوزی از محل بیت المال 80 میلیون نفر ایرانی میتوانید این بذل و بخشش ها را بکنید؟
این در شرایطی است که دولت سالها ست
از پرداخت بدهی مسلم خود به صندوق بازنشستگی استنکاف نموده و همین امر سبب ورشکستگی صندوق گردیده و باید هر ماهه دست خود را برای تامین حقوق حقه پیشکسوتان عرصه خدمت نزد سازمان برنامه و بودجه دراز نماید. و بقول خودتان صندوقهای بازنشستگی را تبدیل به سومین ابر چالش آتی کشور نموده اید
شما که منابع مالی برای اینگونه خاصه خرجی ها در اختیار دارید.  پس چرا مطالبات بازنشستگان را نمیپردازید ؟
آینجاست که باید گفت : " ما قسم شما را باور کنیم یا دم خروس را " ؟

وحید محمدزاده : بازنشسته دانشگاهی و کشوری

اساتید گرانقدر

با صحبت های روز گذشته نوبخت که ارج و قربی برای پیشکسوتان و معلمان خود قائل نیست و با فرافکنی درخواست مطالبات بحق جامعه بازنشستگان را با بیکاری جوانان و گشایش طرحهای عمرانی گره می زند، نشان می دهد که توانائی و لیاقت حل مشکل مردم را ندارد و ما باید از ریاست جمهوری بخواهیم یا ایشان استعفاء دهد یا دکتر روحانی که با رای ما و مردم طالب عدالت مجددا بر این مسند 4 ساله در دولت دوازدهم نشسته است وی را برکنار نماید.
متاسفانه دکتر نوبخت هیچ چاره ای برای مدارا و سازگاری باقی نمی گذارد و با سنگ اندازی های مداوم تمایل دارد طرح همسان سازی و اصلاح قانون مدیریت خدمات کشوری به بوته فراموشی سپرده شود.
افراد اصلح از بین دانشگاهیان شاغل و بازنشسته که دارای تخصص برنامه ریزی در امور اقتصاد کلان و توسعه هستند و افرادی مبرز و کارآمد بشمار می آیند به وفور جهت جایگزینی دکتر نوبخت وجود دارد مگر اینکه سیاستهای اعلامی نوبخت با هماهنگی مقامات بالاتر صورت گرفته باشد...

گزارش سومین روز تحصن پیشکسوتان بازنشسته کشوری

💢گزارش سومین روز تحصن پیشکسوتان بازنشسته کشوری
🔹 امروز چهارشنبه در سومین روز تحصن بیش از ۴۰۰تن از دوستان در تحصن شرکت داشتند و با شکوه تمام تحصن برگزار گردید .
🔹امروز ضمن اینکه مثل روزهای پیش دوستان از شهرهای مختلف کشور  و از وزارت خانه های مختلف حضور داشتند ، حضور تعداد کثیری از عزیران نهرانی ، البرزی و شهرهای اقماری و  اعضای شورای هماهنگی کانونهای صنفی فرهنگیان چشمگیر بود.
🍀 یکی از برنامه‌های بسیار خوب و موثر و گویا پهن کردن سفره خالی مقابل سازمان برنامه و بودجه به شمار می رفت .
دوستان با نشستن دور سفره خالی نشان دادند که زیاده خواه نیستند و فقط حق قانونی خود را میخواهند ، سفره خالی پیشکسوتان بازنشسته نشان از ظلمی است که سالها بر این قشر شریف رفته است .
🔹دوستان عزیز با سن بالای ۶۰ سال و با وجود بیماریهای فراوان در این تحصن با شکوه شرکت داشتند و این مایه شرمساری برای کسانی است که با عدم اجرای قانون در ۱۰ سال گذشته قشر شریف پیشکسوت بازنشسته را به زیر خط فقر سوق دادند .
🔹دوستان با سردادن شعار و حرکت دور پارک مقابل سازمان خواسته های خود را به گوش مسئولین رساندند .
🔹پخش سرودهایی مرتبت با خواسته های بر حق ما و همراهی دوستان ازبرنامه های بسیار جالب به شمار می رفت .
🔹چند تن از دوستان از جمله مسئول شورای هماهنگی کانونهای صنفی فرهنگیان کشور در طول برنامه سخنرانی کرده و ضمن تقدیر از همت والای دوستان ، وظیفه قانونی مسئولین و مجلسیان را به ایشان یاد آور شدند .
🔹 در انتهای برنامه مانند روزهای قبل به یاد عزیزانی که سالها برای رسیدن به حق قانونی خود تلاش کرده ولی پیش از رسیدن به حق خود بار سفر بسته و مظلومانه به دیار معبود شتافتند شمع روشن کرده و یاد ایشان گرامی داشته شد .
⚠️ مسئولان ومجلسیان بدانند تنها راه برون رفت از این مشکل فقط اجرای قانون است .
🔹تحصن امروز از ساعت ۹ صبح آغاز و در ساعت ۱۸:۳۰ دقیقه پایان یافت .
🍀درود بر همت و شرف شما که ثابت کردید در  تلاش برای احقاق حق سن و سال بالا و بیماری و ... هیچ تاثیری ندارد .

🌸روز پنجشنبه در چهارمین روز تحصن منتظر حضور پر شور شما هستیم .
به امید فردایی روشن در سایه همت و اتحاد و همدلی کلیه پیشکسوتان بازنشسته سراسر کشور از همه وزارتخانه ها .

🙈بی تفاوتی را از سرطان جدی تر بگیرید!

🙈بی تفاوتی را از سرطان جدی تر بگیرید!
بازنشستگان عزیزسلام
✍️  چرااحساس بی تفاوتی می کنید
♦️نداشتن علاقه برای انجام دادن کاری قابل درک است،امامن وشمابازنشسته چراباید به نابودشدن زندگی خودواطرافیان خود بی تفاوت باشیم
♦️چرایک بازنشسته به راحتی حاضراست به دیگران اجازه دهد که زندگی اش را درمقابل چشمانش نابود کنند وهیچ اقدامی  وقدمی برای بهبود وضع موجود بر ندار دوفعالیتی  انجام ندهد
♦️چرایک شخص بازنشسته نسبت به انجام کاری که میتواند زندگی اش را متحول کند بی تفاوت می ماند
👌آیا تاکنون شاهد بی عدالتی یا اعمال خشونت علیه خودیا کسی بوده اید؟ فکرمی کنید درچنین شرایطی، چه واکنشی بایدنشان داد؟ چه اتفاقی می افتد اگر کسی شاهد چنین حوادثی باشد و به جای انجام اقدامی، خود را به ندیدن بزند و آنجا را ترک کند؟
👍درتجمع روزگذشته درمقابل سازمان برنامه وبودجه درتهران هشتم آبان ماه وتحصن روزهای 9تا11آبان که ازقبل ازسوی بعضی ازگروه های بازنشستگان اعلام شده بود(متاسفانه تفرقه دربین گروه های بازنشستگی آفات خطرناکی است باید مواظب آن باشیم)دراین رویدادهای تاریخی برای بازنشستگان و حوادث صحنه های اطراف آن نشان داده که اگرکسی یا کسانی نسبت به آن روزکه اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری به شکل دوگانه اجراکردند بی تفاوت نمانده بودیم و واکنش نشان می دادیم، نتیجه ی آن به صورتی دیگر درمی آمد!
♦️روز گذشته درتجمع بازنشستگان که باحضوررپیشکسوت زنان ومردان برگزارشد سرشار از نوید زندگی بودکه در آرامشی منطقی و به دور از احساس وهم صنفی بودن باید موردبررسی و کالبد شکافی قرارگیرداین اتفاق را نه از سر کین و زورآزمایی که از سر خیرخواهی و علاج واقعه باید گشود و شرحه شرحه کردکه خوشبختانه دراین فرصت چند ساعته درقالب مصاحبه باتعدادزیادی ازبازنشستگان تصاویری تهیه شده که درفرصت مناسب ودرمناسبت های مختلف انتشار خواهم داد
❤️من به عنوان عضوی ، کوچک و بی ادعاوبازنشسته که مشگلات شما رالمس کر ده وبر خود وظیفه دانسته که از همین جا از همه بازنشستگان وپیشکسوتان عزیز دعوت می کنم در میان این همه چالش های رنگارنگ وبی معنی و بی فایده که هرروزتحت عناوین مختلف اقدام ما رادربثمر رساندن فعالیت صنفی وپیگیری حقوق حقه شما عزیزان
 مارابی نتیجه سرگرم میکنندودورمی زنند باید به حال خود فکری کنیم ودست بدست هم دهیم با اتحاد ویکپارچگی ووحدت رویه دربه ثمر رساندن اهدافمان یک صدابه جامعه بازنشستگان بپیوندیم تا این مرض مهلک را از وجودمان بزداییم
♦️بی تفاوتی به معنای ترجیح منافع شخصی به منافع جمعی و بی تفاوتی از نتیجه اعمال ما بر زندگی و سرنوشت دیگران است با این نگاه و عقیده که منفعت «من» در چیست؟ «من» فقط ضامن سرنوشت، رفاه و زندگی خودم هستم
 سونامی «بی تفاوتی» به مراتب از سونامی سرطان و تمام دردهای اجتماعی برای ما خطرناک تر است.
🍀بازنشستگان محترم وعزیز بی تفاوتی را از سرطان جدی تر بگیرید
♦️ریشه یابی و درمان این مرضِ که متاسفانه در حال شیوع و فراگیر است و این امر قطع به یقین ریشه های مختلف دارد و آسیب شناسی و تحلیل آن نه در این مجال ممکن است و نه در صلاحیت اینجانب اما کشف این «بی تفاوتی»  و بیان آن از طرف بنده و همه پیشکسوتان واجب ولازم است زیرا بیان همیشگی و مکرر آن می تواند وجدان خفته را بیدار کند و من‌بعد از این حجم  بی تفاوتی به هم‌نوعانم شرمگین میشوم
🍒می گویند ما ایرانی ها مردمانی هستیم که نسبت به یکدیگر احساس تعهد و مسئولیت  می کنیم و در صورت مشاهده مشکل یا اتفاقی  برای هم نوع خود بی محابا کمک می کنیم. اما به نظر می آید نوع دوستی در میان ما ایرانیان بیشتر معطوف به مواقعی شده که  احساس و هیجان  در آن نقش اساسی داشته باشد..

❤️رشادتها و ایثار مردان وزنان این دیار در برهه های گوناگون تاریخی از مقابله با مهاجمان عرب و مغول گرفته تا نهضتهای استقلال طلبانه بر علیه بیگانگان مهاجم و جنبشهای  استبداد ستیزانه مشروطه و انقلاب اسلامی و نهایتا سالهای جنگ تحمیلی همگی گواهانی محکم بر این مدعایند ، ایرانیان مردمانی بودند که نیکی در گفتار و رفتار و حتی پندار راه و رسم و زیستنشان بود و هم اینان بودند که بنی آدم را اعضای یک پیکر دانسته  و افراد بی تفاوت به درد و رنج هم نوع را حتی شایسته انسان نامیدن ندانسته اند اما امروز شاید روزگار بر منوال دیگری در حال گذر باشد.
لذا از شما عزیزانم می خو اهم ما را در راه رسیدن به حقوق حقه تنها نگذارید وبرای بدست اورن وگرفتن حق طبیعی مان لازم است همه باهم هم صدا باشیم

قطعنامه پایانی تجمع هشتم آبان ماه ۱۳۹۶ پیشکسوتان وبازنشستگان کشوری

قطعنامه پایانی تجمع هشتم آبان ماه ۱۳۹۶ پیشکسوتان وبازنشستگان کشوری

      به نام خداوند جان و خرد

دیباجه سخن را به برائت قاطعانه از ارتباط با هرگونه جریان سیاسی و جناحی داخلی و خارجی، اختصاص می دهیم و اعلام می کنیم جز استیفای حقوق تضییع شده ی صنفی خود به هیچ موضوع دیگر، نگاهی نداریم.

وقتی دفتر تاریخ تاریک زندگی  بازنشستگان کشوری، ورق می خورد، سطرسطر آن، نشان از گذر ثانیه های سوگوار و سیاهپوشی دارد که هریک داغی ماندگار از تبعیض و بی عدالتی بر پیشانی نوشتِ  خویش دارند.
نطفه  ناپاک تقدیر شوم بازنشستگان کنونی در بطن برهه ای ازحیات اجتماعی ایران، بسته شدکه مقرر بود حاکمانش پیشتاز کاروان های عدالت خواهی تاریخ معاصر باشند.   

 سرنوشت بازنشستگان امروز از بدو استخدام، در پرتو نگاه توسن ِ مسندنشینان به مفهوم عدالت، برآبی بنا گردید که همواره به سمت آسیاب منافع لایه های پنهان قدرت جاری بود.
استخوان بندی زندگی حرفه ای و حیات اجتماعی این قربانیان رانت خواری، با شیر خشک تقلبی «فرق» و تغذیه ی ترحمی «فقر» از پستان متفعن و چرک آلود نامادران قدرت طلب و ویژه خواران مدعی خدمت، شیرازه بست.

چندگاهی ازمصلحت اداره جنگ و سپس اولویت های دوران پساجنگ به عنوان سرپوشی ازجنس تلبیس برای دور زدن عدالت و نهادن کلاه شرعی بر سر زندگی معلمان بهره گرفته شد.  پس از انقضای تاریخ مصرف این فتوای نانوشته، ضرورت های نوساخته دیگری از بطن نوشکمان آبستن قدرت در زایشگاه دولتی و رایگان تزویر و فریب، سزارین شد تا نوخاستگان این تولید مثل نامشروع، چپاولگران امدادی حقوق حرفه ای ما بازنشستگان تاریخ مصرف گذشته امروز باشند.

سکانس بعدی این سریال دراماتیک که پهلوزن ِ بسیاری از تراژدی های حیات بشری است، جنگ زرگری و فرمانروایی نوبتی جناح های انحصارگرای سیاسی و چوب نامریی قدرتی بود که خادمان مخدوم کش در مسابقه امدادی لگدمال کردن حقوق  شاغلان دیروز و بازنشستگان امروز به هم می سپردند.
 این نسل پیشانی سیاه، عجب سرنوشت تلخ و تقدیر بی مقداری داشته اند که در شطرنج نابرابر زندگی، همچون سربازانی بی دفاع، همواره پایمال فیل قدرت و شه مات فرزین سیاست بوده اند!

آنها که درعنفوان جوانی، در زیر تازیانه تبعیض و در گذر از هفت خوان تنازع برای بقا، محکوم به زندگی با اعمال شاقه بوده اند، اکنون با روحی مجروح و روانی محزون، بدون تن پوشی از اندوخته جوانی به امید شاهنامه ای که شاید پایانش خوب باشد، به زمستان سرد و ساکت بازنشستگی قدم نهاده اند، اما در گرداب وعده های جعلی، و سیاست بازی های مصلحتی، گرفتارآمده اند تا پازل تصویر شوم زندگی شان برای ترسیم تابلویی نادر از یک «سرنوشت سیاه»، تکمیل شده باشد.

درحالیکه همه ساکنان عالم ملکوت نیز صدای اعتراض بازنشستگان و یکایک هجاهای خواسته های قانونی آنها را شنیده و از برکرده اند، نهایت اراده ی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور، بر حلوای نسیه ی «طرح های بی پشتوانه چندساله» و چشم اندازهای کودک شادکنی مقصور گشته است که مصداقی از زنگلوله های  پای تابوتی به شمار می آیندکه در طَبَق  وعده های آن جهانی، بر سرسفره ی پر از پوچِ بازنشستگان نهاده شده باشند.

دولتمردان محترم
رییس سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور

ما بازنشستگان زیرمجموعه دولت و قربانیان سوء مدیریت شما صاحب منصبان، علی رغم میل باطنی و با وجود کهولت سن و ابتلا به انواع بیماری های زودرس اهدایی شما ، به ناچار رنج سفر و حضور در تجمع و تحصن را بر خود هموار کرده ایم تا خواسته ها و مطالبات قانونی خویش را برای چندمین بار و چندمین سال پیاپی به شرح زیر اعلام نماییم :

۱- ازرییس جمهور محترم درخواست می کنیم قبل ازتقدیم لایحه بودجه سال ۱۳۹۷ کشور به مجلس، لایحه اصلاح و دائمی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری را با ویرایشی که حقوق حقه بازنشستگان ؛به صراحت درآن پیش بینی شده باشد، حداکثر تا تاریخ بیستم آبانماه سال جاری به مجلس شورای اسلامی تقدیم نمایند.

۲- از دولت می خواهیم که در مفاد قانون اصلاحی مدیریت خدمات کشوری، تمهیدات و شرایطی پیش بینی  شود که بازنشستگان ازنظر تحصیلات، سنوات خدمت، رتبه های علمی و شغلی، پست های مدیریتی و کارشناسی، شرایط ایثارگری، سایر عوامل و متغیرهای خدمتی  و دریافتی حقوق و مزایا، از وضعیتی همتراز با شاغلان هم رتبه ی خود،  برخوردار باشند.

۳- از رییس سازمان مدیریت و برنامه ربزی کشور می خواهیم در تدوین لایحه بودجه سنواتی سال ۹۷کل کشور، منابع لازم و کافی برای اجرای همسان سازی حقوق و مزایای مشمول کسور شاغلان و بازنشستگان را به گونه ای تامین و در ردیف بودجه مربوط به این موضوع بگنجانند که؛ طرح همسان سازی، حداکثر ظرف بازه زمانی دوساله و با صدور احکام لازم در ابتدای سال ۹۸ خاتمه یابد.

۴- مصرانه از دولت محترم  می خواهیم کاهش قدرت خرید ۷۳.۳ درصدی بازنشستگان دولت را در بازه زمانی مشخص و قابل قبولی در ردیف ....

آیا در خصوص عدم ارسال لایحه اصلاح و دائمی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری خلاء قانونی وجود دارد

❇️ آیا در خصوص عدم ارسال لایحه اصلاح و دائمی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری خلاء قانونی وجود دارد ؟

بخش اول

✅ قانون آزمایشی مدیریت خدمات کشوری در نیمه دوم سال 1386 توسط مجلس شورای اسلامی تصویب و پس از تائید شورای نگهبان جهت اجرا به دولت ابلاغ گردید.

✅ مدت اجرای آزمایشی این قانون توسط قانونگذار با توجه به اهمیت وافر و لزوم جامعیت اصلاح ساختار قبلی دولت و سامانه ها و روشهائی نوینی که در زمان تصویب قانون پیش بینی شده بود 5 سال تعیین گردیده بود که این زمان در اوائل نیمه دوم سال 1391 خاتمه می یافت و دولت دهم باید در شهریورماه 1391 با بررسی و تحلیل نقاط ضعف و قوت قانون آزمایشی طرح دائمی شدن قانون مذکور را جهت بررسی و تصویب به مجلس ارائه می داد که این امر در آنزمان محقق نشد.

✅ دولت دهم برای یکسال و دولت یازدهم برای 4 سال پیاپی بدون بررسی و تحلیل موانع و مشکلات قانون آزمایشی فوق الذکر و پیش بینی و ارائه راهکارهای اصلاحی جهت دائمی شدن قانون آزمایشی مذکور پیشنهاد تمدید دوره آزمایشی را بدون توجه به مر قانون به مجلس پیشنهاد دادند و متاسفانه مجلس شورای اسلامی هم این درخواست های پیاپی دولتهای دهم و یازدهم را اجابت و بدون توجه به شرایط کشور و ذینفعان قانون تمدید را به دولت ابلاغ نموده که متاسفانه بار آخر در لایحه بودجه سنواتی سال 96 کل کشور و در دقیقه 90 بازی این تمدید نامه را تصویب و به دولت ابلاغ نمود در صورتیکه قانون بودجه کل کشور جایگاه حقوقی و قانونی برای تمدید یک لایحه ساختاری و اداری نیست و دولت ابتدا باید برای بار پنجم و در سال 95 درخواست تمدید را بصورت لایحه مستقل به مجلس تقدیم می کرد و مجلس هم باید بصورت قانون ماده واحده این تمدید را می پذیرفت و مجوز لازم را به دولت ابلاغ می نمود که دوستان می بینید نه مجلس تکلیف نظارتی و قانونگذاری خود را بدرستی و ظرف این 5 سال دوره تمدید آزمایشی انجام داده است و نه دولت تکلیف و تعهد و مسئولیت حقوقی و قانونی خود را برای تعیین تکلیف یک لایحه ساختاری که با سرنوشت نظام اداری کشور و کارمندان شاغل و بازنشسته دولت ارتباط دارد ادا می نماید و متاسفانه با سهل انگاری و سستی و دلائل واهی و غیر موجه این امر را بحال خود رها نموده است.

✅ در کشورهای بورکراتیک و دمکراتیک که نظام پارلمانی حاکم است و قوانین را وضًع و تصویب می کند اگر دولتی به تعهدات و مسئولیت های قانونی و حقوقی خود در بازه زمانی مشخص شده در قوانین عمل ننماید و جامعه را با سهل انگاری و سستی به اجرا درآینده نامعلوم وعده دهد بسرعت نمایندگان پارلمان وارد حوزه حقوق مردم می شوند و با بازخواست دولت و پیگیری های مدام و مستمر تکلیف و مسئولیت قانونی را جهت ادای حقوق جامعه ، ذینفعان و مردم را به دولت یادآوری و طلب می کنند و اگر دولت به خواسته و مطالبات نمایندگان مردم و پارلمان بی توجهی نشان دهد با ابزارهای نظارتی مرحله ای و منجمله استیضاح و برکناری دولت حقوق مردم و اجتماع را کاملا محترم می شمارند ولی در کشور عزیزمان ایران چرا اینگونه نیست و پس از گذشت 10 سال از اجرای یک قانون آزمایشی ساختاری نه دولت به رفع معایب و افزایش نقاط قوت قانون مورد اشاره می پردازد و نه مجلس از ابزار نظارتی خود برای ادای تکلیف و تعهدات و رعایت حقوق مردم توسط دولت بهره برداری می نماید؟
اشکال کار از کجاست؟ و باید با چه راهکار و تدابیری این موضوع  و موضوعات مشابه در خصوص دوره زمانی قوانین آزمایشی را حل و فصل نمود؟

وحید محمدزاده : بازنشسته کشوری