⭕️بازنشستگان , دولت و صندوقهای زهوار در رفته

هنگامی که نذر و نیاز و دعاهای فرد جویای کار به اجابت می نشیند و در یکی از مراکز  دولتی و یا بخش خصوصی جذب و مشغول بکار می گردد، سر از پا نشناخته، تنها  به فکر دریافت اولین حقوق و چگونگی ادای نذورات و پخش شیرینی و ترتیب دادن سور و سات جشن استخدام می افتد , و دریافت تبریکات صمیمانه که وی توانسته است صاحب شغلی آینده دار باشد , که بازنشستگی و زندگی راحت و مطمئن را در پی خواهد داشت,( زهی خیال باطل)
اگر فرض کنیم او در انتخاب شغلش آزاد باشد آیا در انتخاب صندوق بازنشستگی اش نیز اراده و اختیاری داشته و  دارد ؟  
واقعیت این است که هیچ کدام از ما بازنشستگان کشوری و تامین اجتماعی و غیره نه در انتخاب صندوق آزاد بودیم و  نه در گزینش و چینش گردانندگان آن اختیاری داشتیم ,و حتی کمتر بازنشسته ای را می توان پیدا کرد که از چگونگی فعالیت و سمت و سوی سرمایه گذاری صندوقش اطلاعاتی داشته باشد ,
مگر غیر از این است که انتخاب صندوق را کارفرما  و در خصوص ما بازنشستگان کشوری و تامین اجتماعی , دولت ,در قبضه خود داشته  و به تبع آن  این دولت است که هم انتخاب مدیران و هم سیاست گذاری میزان و سهم مشارکت صندوقها را در عرصه اقتصاد کشور عهده دار بوده  و هست؟
از تسلط دولت بر صندوق های بازنشستگی همین قدر بدانیم که برابر اظهارات معاونت اقتصاد و برنامه ریزی وزارت تعاون , کار و رفاه اجتماعی  در بهمن ماه ۹۵  از کل داراییهای مجموع صندوقها که ۲۵۰ هزار میلیارد تومان میباشد  ۱۶۵ هزار میلیارد تومان به عبارتی ۶۶ درصد کل سرمایه  تحت عنوان بدهی در اختیار دولت قرار دارد و این در حالی است که صندوقها با داشتن این همه مطالبات از دولت , برای سرپا نگهداشتن خود دست نیاز به تسهیلات ۲۴ الی ۳۰ درصدی بانکها دراز می کنند , به طوری که صندوق ذوب آهن با داشتن مبلغ اندکی از داراییهای کل ذکر شده ( حدود شش هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان ) مجبور به پرداخت سالانه ۱۰۰۰ میلیارد تومان سود تسهیلات به بانکها میباشد, بزرگی این مبلغ زمانی مشخص میگردد که بدانیم صندوق تامین اجتماعی که بزرگترین صندوق بازنشستگی کشور میباشد در طول سال ۹۴ فقط ۴ هزار میلیارد تومان سود دهی داشته است,
و همچنین لازم است بدانیم که اگر دلایل ورشکستگی صندوقهای بازنشستگی را ۱- ناکارآمدی مدیران ۲- نداشتن سهم قابل توجه در اقتصاد کشور ۳- عدم پرداخت بدیهی های دولت در نظر بگیریم, عامل چهارم بنگاههای زیان دهی هستند که دولت در قبال پرداخت بخشی از بدیهایش به این صندوقها واگذار نموده است به طوریکه از این ناحیه روزانه مبالغ قابل توجهی بعنوان ضرر و زیان بر صندوقهای زهوار در رفته تحمیل می گردد,

حال با اوصافی که ذکر گردید به نظر می رسد مسببین اصلی ورشکستگی صندوقها خود بازنشستگان هستند و به همین جهت  مجبورند با تورم انباشته و تحمیلی ۱۷۰ در صدی حقوق و مستمری خود را دریافت نمایند,

✍️علی اکبری    بازنشسته کشوری